Paulien Herder

Naam

Paulien Herder

Functie

Ik ben hoogleraar Engineering Systems Design in Energy & Industry bij TBM. Ik hou me voornamelijk bezig met het ontwerpen van grootschalige complexe systemen waarbij zowel de techniek, als de institutionele inbedding een rol speelt.

Daarnaast ben ik, samen met collega’s Weijnen en Ten Heuvelhof wetenschappelijk directeur van het internationale onderzoeksconsortium Next Generation Infrastructures.

Privé?
Ik ben getrouwd en ben moeder van drie kinderen van respectievelijk 5 jaar, 3 jaar en 9 maanden oud. Ik ben geboren in Delft, en opgegroeid in het mooie Twente en Salland. Ik woon sinds mijn 18e weer in Delft en sinds enkele jaren wonen we met veel plezier in Delfgauw. Een kinderrijke buurt met veel speelkameraadjes op straat, zoals ik uit mijn eigen jeugd ken.

Favoriete vrijetijdsbesteding?
Ik hou van (sport)duiken, squash, lezen, puzzels en ‘gamen’. Al gebiedt de eerlijkheid mij te zeggen dat ik er in de huidige tijd met een jong gezin maar zelden toe kom om me langere tijd met ‘eigen’ hobby’s bezig te houden. We gaan graag met de kinderen op stap naar musea, natuur, tentoonstellingen en Nederlands erfgoed.

Mooiste gebeurtenis uit uw carrière?
Het ligt voor de hand, maar mijn benoeming tot hoogleraar hoort zeker in het rijtje ’mooie gebeurtenissen’ thuis. Er zijn ook andere gebeurtenissen die me zijn bijgebleven, zoals momenten waarop bekend werd dat bepaalde grote subsidies of opdrachten gegund zouden gaan worden.

Zo was onze blijdschap destijds enorm toen het verlossende ja-woord kwam over de M€ 20 subsidie voor het Next Generation Infrastructures programma, na een zware competitie in het kader van het Besluit Subsidies Investeringen Kennisinfrastructuur (Bsik).

Grootste uitdaging op dit moment?
Ik zie voor TBM een belangrijke internationale rol weggelegd op het gebied van probleem-oplossen en ontwerpen op het snijvlak van complex systems engineering en de social sciences. De kracht van TBM zit ‘m in mijn ogen in het daadwerkelijk integreren van die perspectieven zonder daarbij de praktische toepasbaarheid uit het oog te verliezen.

Samen met een paar collega’s ben ik bezig om die TBM-krachten te bundelen in een Delft Center for
Complex Systems Design, met als ambitieus streven om onze wetenschappelijke en maatschappelijke kwaliteit te verzilveren en onze impact en uitstraling in de komende jaren sterk te vergroten.

Leukste aan uw werk?
Werken in een academische omgeving maakt dat je vrijwel altijd werkt aan nieuwe dingen, dat je mooie nieuwe  ideeën kunt uitwerken en dat je de vrijheid hebt om met mensen van over de hele wereld samen te werken aan de dingen die je zelf inspirerend of spannend vindt. Binnen zo’n omgeving kan ik weer genieten van kleine dingen, zoals een geslaagd artikel, inspirerende lezingen en discussies, mooie afstudeerwerken en de interactie met studenten tijdens colleges en projecten.

Waarom Delft?
Voor het type onderzoek dat ik interessant vind, het ontwerpen van complexe systemen en infrastructuren, kun je m.i. het beste terecht in Delft als je beide zijden van die medaille serieus neemt: zowel de technische complexiteit als de sociale complexiteit. De collega’s op TBM doen dat, spreken bovendien dezelfde taal en zijn zeer gepassioneerd. En, ik moet bekennen dat ik ook gewoon een beetje verknocht ben geraakt aan de faculteit en aan de stad Delft in de afgelopen 15 jaar.

Beste eigenschap?
Ik hoor van mensen om me heen dat ik efficiënt en resultaatgericht werk. Misschien is het jonge moeders eigen, maar ik vind het prettig om te multi-tasken, om meerdere ballen tegelijk in de lucht te houden. Dat multi-tasken bestaat ook bij de gratie van een flexibel thuisfront en ik mag me dan ook heel gelukkig prijzen met een gezin dat de bijkomende grilligheid van mijn werktijden en werkdruk accepteert.

Minst goede eigenschap?
Elke goede eigenschap heeft zijn keerzijde...

Welk onderwerp hoort volgens u hoog op de politieke agenda?
Dat zijn er eigenlijk twee: onderwijs en energie. Wil Nederland mee blijven doen in de ‘eredivisie’ van de wetenschap dan zullen we serieus geld en aandacht in het onderwijs moeten blijven stoppen. Dat geldt over de gehele linie, van basisonderwijs tot academisch onderwijs.

Nu mijn oudste zoon naar de basisschool gaat, zie ik ook steeds meer de impact van ons onderwijsbeleid op de eerste jaren van de school en opleiding van de jeugd. Ik maak me niet alleen zorgen over het veelgenoemde en vaak veranderende regelingen-oerwoud maar ook over het gebrek aan diversiteit onder de leerkrachten.

Daarnaast moet ik ook energie noemen, omdat Nederland keuzes moet durven maken ten aanzien van haar duurzame energiebeleid. Nederland staat niet bekend om vasthoudendheid in beleid, en deze onzekerheid in de markt brengt onder andere met zich mee dat investeren in duurzame energie nog risicovoller wordt dan het in sommige gevallen al is.

Ik probeer onder andere in mijn rol als board member van het Delft Energy Initiative de kracht die de TUDelft heeft op het gebied van energie-onderzoek, die het hele spectrum beslaat van fundamenteel onderzoek tot beleidsonderzoek, in te zetten voor het helpen wegnemen van de onzekerheden, en voor verduurzaming van onze maatschappij.

Inspiratiebron?
Ik kan niet één persoon of bron noemen die in mijn leven geldt als mijn inspiratiebron. Ik put inspiratie uit samenwerking en verrassende nieuwe doorkijkjes, mooie verhalen en enthousiaste onderzoekers. Als ik dan toch een markante bron van inspiratie zou moeten noemen, dan zou ik mijn sabbaticals op Carnegie Mellon University en op MIT noemen. Een verandering van omgeving, nieuwe onderzoekers, en een andere academische cultuur. Zeer inspirerend!

Levensfilosofie?
Misschien ben ik met een (licht) calvinistisch sausje overgoten, maar ik wil niet pretenderen dat dat ook mijn levensfilosofie is. Waarschijnlijk ben ik daar te pragmatisch voor.